آمار مطالب
آمار کاربران
کاربران آنلاین
آمار بازدید
خصوصیات ظاهری حضرت مهدی[ویرایش]
بنابر روایات، آن امام همام (ع) چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی براق و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانیبلند. استخوان‌بندی‌اش استوار و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد.
گونه‌هایش گم‌گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونهراستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است.
چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه رهبری دارد. نگاهش آدمی را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است.
از پیامبر اکرم
پیامبر اسلام (ص) درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: «مهدی از من است. پیشانی‌اش گشاده است و نورانی، و بینی‌اش باریک و کشیده.»
[۲]
ر روایتی دیگر می‌فرماید: «مهدی از نسل من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش عربی (گندمگون) است و جثه‌اش اسرائیلی (راست قامت و بلند) است.»
[۳]
نیز فرموده است: «مهدی طاووس اهل بهشت است و هاله‌ای از نور او را احاطه کرده است.»
[۴]
در روایتی دیگر آمده است: «محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد.»
[۵]
← از حضرت علی
امام علی (ع) نیز او را چنین وصف می‌کند: «چهره‌اش زیبااست و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهیمحاسنش غلبه دارد.»
[۶]
خصوصیات باطنی حضرت مهدی[ویرایش]
همان گونه که احادیث و روایات فراوانی درباره سیمای ظاهری امام مهدی (ع) نقل کرده‌اند، درباره سیمای باطنیو صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار نقل کرده‌اند.
← از امام حسین
از آن جمله است روایتی که امام حسین (ع) می‌فرماید: «مهدی را از وقار و سکینه‌اش خواهید شناخت و اینکهحلال و حرام را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز.»
[۷]
← از امام باقر
امام باقر (ع) می‌فرماید: «چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند ستارگان می‌درخشد. موی سرش پُر است ودندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است.»
[۸]
[۹]
← از امام صادق
در روایتی از امام صادق (ع) آمده است: «چون ظهورمی‌کند، کهنسال است؛ ولی جسم و سیمای او جوان است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است....اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند.»
[۱۰]
← از امام رضا
امام رضا (ع) می‌فرماید: «خوی نیک او همانند جدّشپیامبر اکرم (ع) است. به مردم از خود آنان دلسوزتر است، از پدر و مادر بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاهخداوند از هر کس بیش‌تر است. اگر مردمان را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یکی دانش بیکران و دیگری دعای مستجاب. آن‌چه در آینده خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از پدران خود از رسول اکرم (ص) به ارث برده است.»
[۱۱]
هم‌چنین می‌فرماید: «مهدی جامه‌ای خشن می‌پوشد و نانجو می‌خورد.»
[۱۲]
منابع؛
۱.↑ خورشید مغرب، ص۲۸.۲.↑ بحارالانوار، ج۵۱، ص۹۰. ۳.↑ منتخب الاثر، ص۱۸۵.۴.↑ منتخب الاثر، ص۱۴۷۵.↑ منتخب الاثر، ص۱۶۶.۶.↑ بحارالانوار، ج۵۱، ص۳۶. ۷.↑ منتخب الاثر، ص۳۰۹.۸.↑ منتخب الاثر، ص۱۶۵.۹.↑ یوم‌الخلاص، ص۵۳.۱۰.↑ منتخب الاثر، ص۲۲۱.۱۱.↑ یوم الخلاص، ص۱۵۴.۱۲.↑ سیره امام زمان (ع).
عضویت سریع
