مقدمه:مسئله ظهور منجی و قیام در راه خدا برای گسترش عدل در مکتب فکری شیعه از آن جهت که بسط عملی و عینیت توحید است همواره مهمترین اصل اعتقادی بوده است که حتی رکن رکین ولایت ، بخشی از آن محسوب میگردد.این معرفت ناب که در لسان قرآن و روایات و عرفای کامل به "حکومت الله" مشهور است واجد شرایط و اجزاء مختلفی است که از درک بسیاری از مردمان اعصار مختلف دور و بلکه پوشیده گشته تا سرالاسرار عالم برای خاصان باقی بماند و هر که در این بزم مقربتر و جان برکف تر است در آن کهف ، ایمن و ثابت دل و راسخ قدم بماند تا اراده الهی در ساعت مقرر فعلیت یابد.

اگرچه شناخت شخصیت الهی امام راحل جز از شخصیتی چون او ساخته نیست اما دقت در یکی از زوایای ناشناخته حقیقت وجودی آن عارف کامل نه یک جام بلکه دریایی از معارف ناب را به رهرو راستین طریق آل الله می نوشاند چه اینکه او در عین اتصال کامل به خاندان عصمت ، در عصر ما و در برابر دیدگان ما زیست تا تفسیر حقیقی آیه شریفه " وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلینَ إِلاَّ إِنَّهُمْ لَیَأْکُلُونَ الطَّعامَ وَ یَمْشُونَ فِی الْأَسْواقِ وَ جَعَلْنا بَعْضَکُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَهً أَ تَصْبِرُونَ وَ کانَ رَبُّکَ بَصیراً (الفرقان ۲۰) " عینیت خارجی یابد .